:::: MENU ::::
در دسته‌ی: دل‌نوشته

برای تو

این چشم ها و این همه نگاه اشک‌آلود

برای تو…

این زبان و این همه دوستت دارم

برای تو…

این ذهن و این همه شعر عاشقانه

برای تو…

این قلب و این همه سرخی

فدای تو…

 

دیگر هیچ ندارم

تمام دارایی‌ام همین است:

دو دست و دو چشم و یک قلب

 

کاش داسی می‌داشتم

تا هر شب برای تو از آسمان

ستاره و ماه می‌چیدم.

کاش درختی می‌بود

تا هر صبح برای تو

انار سینه می‌شکافت.

تا کلبه‌ای می‌داشتم

تا هر عصر

در عیوان رو به دشتش

چشم در چشم تو

فنجان چای که

گرما از قلبت می‌گیرد را

می‌نوشیدم

لبان پر مهرت را

می‌بوسیدم

پیراهن عطراگین پر مهرت را

می‌بوییدم

و دستانت

-گل های رازقی سپید

در بینهایت ملکوتی-

را به سان کودکی می‌فشردم

 

آن گاه تو می ماندی….


Sun shine

Sun shine is a message:

                                   Wait and look at me

                                                                  to forget….


وداع

هیچ وقت تو تصورمم نمی‌گنجید: جدایی. بارها و بارها اتفاق افتاد که این بختک زشت کلام من و تو بشه. می‌ترسیدم که یه روز یقمون رو بگیره. گرفت… امروز. تو زیباترین روز. تو یه روز بارونی. تو رفتی. شاید من. شایدم هر دومون. مهم نیست. مهم نتیجه هست که جداییه… این که تو رو دیگه نمی‌بینم آزارم می‌ده. این که تمام وجودم داره ازم جدا می‌شه عذابم می‌ده. این که تو -بهترین و شیرین‌ترین- دیگه کنارم نیستی عذابم می‌ده. این که دستات٬ همون دستای نازت که روشون دونه زده بود رو دیگه نمی‌تونم لمس کنم دیونم می‌کنه. این که اون بوی خوشی که همیشه می‌دادی رو نمی‌تونم حس کنم گیجم می‌کنه… عزیزم دوستت داشتم به اندازه‌ی دنیا٬ نه به اندازه‌ی تمام کائنات…

تو رفتی و من حاضر نیستم منتت رو بکشم. حاضرم تمام این عذابا رو تحمل کنم ولی این کار رو نکنم. مسخره هست٬ نه؟ حاضر نیستم رو رفتارای اشتباهت صحه بذارم٬ هر چند که تقصیر من کمتر از تو نیست… همیشه فکر می‌کردم که تو منو تحمل می‌کنی ولی نکردی… فکر می‌کردم اگه اشتباه کنم یا راهی رو اشتباه برم تو بهم می‌گی تا اصلاحش کنم ولی نگفتی… از ماست که بر ماست…

امروز زندگی من و تو تموم شد. همراه پاییز. فصل زیبای خدا هم تموم شد. من می رم. تو هم رفتی. اصلاً وداع عاشقانه‌ای نبود…

 

خیلی دوست دارم بازم با هم باشیم ولی به غرور تو برمی‌خوره که برگردی. به من هم. هر چند فکر می‌کنم که …
بی‌خیال دوستت دارم عشق جاوید… برای همیشه… به اندازه‌ی تمام نداشته‌هام… تا ابد…


When I was …

Hey!!!!

      It is the rule:

                   Yesterday, when we were living

                                                                          we were young,

                                                                                                    sharp,

                                                                                                               …..

            Now, when we …

                                     We died….

It is my life:

                    When i was young……..


باران من

باز هم برای تو که همیشه دوست داشتنی هستی

****

دیشب خواب تو را دیدم

به وسعت باران بودی:

آبی

روان

شفاف

 

دستان مرا

[که همیشه غرق خواهشند]

گرفتی

به خانه ات دعوتم کردی

ولی مرا راهی به آن جا نیست…

قلب سرخ می‌خواهد

و روح بارانی

 

من همین جا

پشت همین در طلایی

در این پاییز رویایی

می‌مانم تا

تو باز رخ بنمایی

ای باران من…


Today

  Today,

           Is the day after yesterday.

                                         then I need the expersiences of yesterday

                                                                                                             for tomorrow.


تیشه بر خواب

منم فرهاد
در پی معشوق
[شیرین‌ترین تلخی دنیا]

تمام بیستون را تیشه کشیدم
تمام شد…

اما تو نبودی
نه نشانی
و نه نامی

شیرین!
ای زیباترین نیمه‌ی پایانی فصل طلایی
ای سرخ‌ترین…
دوباره مرا به بند کدام وسعتت کشیده‌ای؟

رفتی
و من
با صدای خش خش عابران بر سنگ‌فرش زندگی
در هجوم پر تردد عروسکان کوکی
آرام آرام تو را گم کردم….

باد بود و پاییز
تو بودی و زیبایی
برگان زرد طلایی و
درخشش آفتاب چشمان تو

و من در این سکوت رویایی
بی حضور دستان همواره گرم تو
لبان همیشه خندان تو
و نگاه معصومانه‌ات
به تلخ‌ترین مزه‌ی گس دنیا رسیدم…

×××

وای!
چه کابوس دهشت نابه‌هنگامی

تو هنوز هم هستی
هنوز هم
من تو را دوستت می‌دارم
پس چرا نمی‌خندی ای شیرین‌ترین؟

بگو
بگو کدام کوه را باید به تیشه بیاسایم؟

منم فرهاد
فرهاد کوه کن
عاشق‌ترین عاشق‌ها…

تقدیم به تو ای شیرین‌ترین اتفاق که همیشه مرا به وسعت بی‌پایانت راه دادی…


چند قطعه برای «باران» نم نم

1

 

«سکوت سرشار از ناگفته‌هاست»

و تو سرشار از سکوت…

 

2

 

تو ساحری

ای یگانه

نه تو خود سحری

ای جادوی جاوید

 

3

 

در این اندیشه‌ام که

سبز شوم.

راستی، می‌دانستی جوانه زده‌ام؟

خنده‌ام می‌گیرد:

هنوز پشت لبم سبز نشده، جوانه زده‌ام…

«تو سحرم کردی»

وگرنه من کجا و جوانه کجا!

من از تمام در و دشت

تنها شقایق وحشی را می‌شناختم.

«تو سحرم کردی»

وگرنه من کجا و تلاطم دریا کجا!

من از دریا و خلیج

تنها تنگ بلوری سر سفره‌ی عید را می‌شناختم…

حالا می‌خواهی بروی؟ کجا؟

من کلید این قفل را در خاطره‌ی با تو بودن

گم کردم.

لااقل به این جوانه رحم کن…

 

برای بارانی‌ترین هوای زندگی، برای محبوب، برای آن که سرود: «دوستت دارم تنها واژه‌ای است که میلش را به تو دارم اما توان گفتنش را نه»، برای آن که وسعت بخشید مرا و قلبم را، برای آن که آموخت از او سادگی را، برای خورشید که مهر است و ماه


من نه منم

های! زیبا…

مراقب لطافت دستانت باش

به هنگام هم‌نیشینی با ماه…

مراقب سپیدی گونه‌هایت باش

به هنگام گفتگو با خورشید…

های زیبای من! زیبا!

من نه خورشیدم و نه ماه

من منم. نه،

«من نه منم»…

 

رومی می‌سراید:
خواجه مگو که من منم، من نه منم، نه من منم          گر تو توئی و من منم، من نه منم، نه من منم

عاشق زار او منم، بی دل و یار او منم          یار و نگار او منم، غنچه و خار او منم

لاله عذار او منم، چاره ی کار او منم          بر سر دار او منم، من نه منم، نه من منم

باغ شدم ز ورد او، داغ شدم ز گرد او          لاف زدم ز جام او، گام زدم ز گام او

عشق چه گفت نام او، من نه منم، نه من منم          دولت شیدای او منم، باز سپید او منم

راه امید او منم، من نه منم، نه من منم          گفت برو تو شمس دین، هیچ مگو ز آن و این


Selfish

I went…

            I leaved…

                               I …

 

what can i see, say, hear, undrestand, …

                                                                              when

                                                                                        i capture in my dreams of my selfish?

 

 

“ronald koster” took this photo


برگه‌ها :123